Uzak bir diyarın en uzak ucunda,
Bir kunduracı vardı adı Mehmet.
Kimselerce beğenilen, çok zeki bir ihtiyardı
Ahaliye göre en önde işi gelirdi, çok çalışırdı
Ama tembeldi Mehmet Amca.
Çok çalışırdı, çırpınırdı, didinirdi bütün hafta
Sadece bir Cumartesi günü yatabilmek için,
Bütün işlerini vaktinden evvel bitirirdi
Bol para kazanıp rahat edebilmek için.
Kır saçları dağılmış, sakalları karışmış
Hiç tükenmeyen sigarası ağzında
Tek gözüyle kendine bakardı yarısı dolu çay bardağında
Ve çalışırdı, çalışırdı efendisi olan hayata.
Köleydi o aslında, hayatın bir kölesi
Efendisine yaranmak ve izin koparmak için
Yıllarını eritmiş, tutkal müptelası olmuştu
Ama efendisi gaddardı, “ne kadar çalışırsan
O kadar yatarsın” diyordu.
Bir efendisi daha vardı Mehmet Amca’nın,
Daha kudretli, daha büyük, çok daha yüce.
O’na da hizmet ederdi Mehmet Amca,
Abdestini alır, namazını kılar, kurban keserdi
Sadece ama sadece sonsuz huzur bulsun, hep yatsın diye
Tembel Mehmet Amca.
Dark
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder