Veda Ederken

Her sabah kalktım, her akşam yattım
Sürekli yürüdüm, boşuna çabaladım
Sonunda durdum ve uykuya daldım
“Hayatım bir rutindi.” dedim ben
Veda ederken...

Pek çok kişiyi tanıdım
Kimisini sevdim, kimisinden nefret ettim
Sonuçta hepsinden dünyaları öğrendim
“Herkesi sevemem ki!” dedim ben
Veda ederken...

Zaman benim abartılı gölgemdi
Ben koşarken, o daha hızlı koştu
Ben durunca da önümde ölüm gibi durdu
“Sonunda o da tükendi.” dedim ben
Veda ederken...

Kendimi tek, kendimi yenilmez sandım
Dağları, duvarları bir başıma aştım
Sonunda topallayıp bir çukura düştüm
“Ne kadar aptalmışım.” dedim ben
Veda ederken...

Gençken aşka tutuldum
Kendimi unuttum, ruhumu verdim
Ölümle beni aldattığını öğrendim
“Gözümün feri de söndü.” dedim ben
Veda ederken...

Gözlerim kapandı, ağzım kilitlendi
Zaman durdu, ümitlerim mum gibi eridi
Aceleyle paçavralara sardılar beni
Bir “Elveda!” bile diyemedim ben
Veda ederken...



Dark